major

major (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈmajɔr], AS: [mai ̯or]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wojsk. wojskowość stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana; zob. zobacz też major w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) skr. skrót, skrótowiec mjr

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) major
• arabski: (1.1) رائد
• francuski: (1.1) commandant m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) comandante m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 少佐 (しょうさ)
• nowogrecki: (1.1) ταγματάρχης m rodzaj męski i f rodzaj żeński, επισμηναγός m rodzaj męski
• ormiański: (1.1) քաղաքապետ
• ukraiński: (1.1) майор m rodzaj męski
• włoski: (1.1) maggiore

źródła:

major (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski IPA: /ˈmeɪ.dʒ.ə(ɹ)/, SAMPA: /"meIdZ.@(r\)/

amer. amerykański angielski IPA: /ˈmeɪdʒɚ/, SAMPA: /"meIdZ@`/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wojsk. wojskowość major

(1.2) amer. amerykański angielski specjalizacja, przedmiot kierunkowy na uczelni

przymiotnik

(2.1) poważny, ważny, główny

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik majority

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina major, maioratus

uwagi:

źródła:

major (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) wojsk. wojskowość major

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

major (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) major

odmiana:

(1.1) en major, majoren, majorer, majorerna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: