kształt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kształt (język polski)

wymowa: IPA: [kʃtawt] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

(1.2) kształty figura, sylwetka człowieka

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza kształ|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:

(1.1) Pokój ma kształt pięciokąta.

(1.2) Ta kobieta ma bardzo obfite kształty.

składnia:
kolokacje: (1.1) mieć kształt/być kształtu czegoś: koła/koniczynki/Afryki/słonia/...; mieć jakiś kształt/być jakiegoś kształtu: mieć kulisty/kwadratowy/... kształt, być kulistego/kwadratowego/... kształtu
synonimy: (1.1) zarys, kontury, sylwetka, forma; (1.2) figura
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) przym. przymiotnik kształtny; (1.1) czas. czasownik kształcić/wykształcić (się)
związki frazeologiczne:
etymologia: (1) z niemieckiego Gestalt
uwagi: należy do wyjątków w pisowni "sz" po spółgłoskach^[1] tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shape, form
• chorwacki: (1.1) oblik m rodzaj męski
• czeski: (1.1) tvar m rodzaj męski
• duński: (1.1) form w rodzaj wspólny, skikkelse w rodzaj wspólny; (1.2) figur w rodzaj wspólny, skikkelse w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) formo
• fryzyjski: (1.1) foarm
• hindi: (1.1) आकार m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-2) forma f rodzaj żeński, figura f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) forma
• islandzki: (1.1) mynd f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Form f rodzaj żeński, Gestalt f rodzaj żeński, (1.2) Figur f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) форма f rodzaj żeński; (1.2) фигура f rodzaj żeński
• słowacki: (1.1) tvar f rodzaj żeński

źródła:

1. ↑ Zasady pisowni i interpunkcji w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.