kształt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kształt (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[kʃtawt], AS[kštau̯t]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina
(1.2) kształty figura, sylwetka człowieka
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Pokój ma kształt pięciokąta.
(1.2) Ta kobieta ma bardzo obfite kształty.
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć kształt/być kształtu czegoś: koła/koniczynki/Afryki/słonia/…; mieć jakiś kształt/być jakiegoś kształtu: mieć kulisty/kwadratowy/… kształt, być kulistego/kwadratowego/… kształtu
synonimy:
(1.1) zarys, kontury, sylwetka, forma
(1.2) figura
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kształtka f 
(1) przym.  kształtny
(1.1) czas.  kształcić (się)/wykształcić (się)
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1) z niemieckiego Gestalt
uwagi:
Należy do wyjątków od zasady, że po spółgłoskach piszemy „rz”[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło Zasady pisowni i interpunkcji w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.