pospolity
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
pospolity (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany
- (1.2) jeden z wielu, zwyczajny
- (1.3) cechujący się odrobiną wulgarności, ordynarności[1]
- (1.4) książk. będący częścią ogółu, stanowiący ogół[1]
- (1.5) przest. krajowy, rządowy, państwowy, skarbowy, narodowy, publiczny[2]
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik pospolity pospolita pospolite pospolici pospolite dopełniacz pospolitego pospolitej pospolitego pospolitych celownik pospolitemu pospolitej pospolitemu pospolitym biernik pospolitego pospolity pospolitą pospolite pospolitych pospolite narzędnik pospolitym pospolitą pospolitym pospolitymi miejscownik pospolitym pospolitej pospolitym pospolitych wołacz pospolity pospolita pospolite pospolici pospolite stopień wyższy pospolitszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik pospolitszy pospolitsza pospolitsze pospolitsi pospolitsze dopełniacz pospolitszego pospolitszej pospolitszego pospolitszych celownik pospolitszemu pospolitszej pospolitszemu pospolitszym biernik pospolitszego pospolitszy pospolitszą pospolitsze pospolitszych pospolitsze narzędnik pospolitszym pospolitszą pospolitszym pospolitszymi miejscownik pospolitszym pospolitszej pospolitszym pospolitszych wołacz pospolitszy pospolitsza pospolitsze pospolitsi pospolitsze stopień najwyższy najpospolitszy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik najpospolitszy najpospolitsza najpospolitsze najpospolitsi najpospolitsze dopełniacz najpospolitszego najpospolitszej najpospolitszego najpospolitszych celownik najpospolitszemu najpospolitszej najpospolitszemu najpospolitszym biernik najpospolitszego najpospolitszy najpospolitszą najpospolitsze najpospolitszych najpospolitsze narzędnik najpospolitszym najpospolitszą najpospolitszym najpospolitszymi miejscownik najpospolitszym najpospolitszej najpospolitszym najpospolitszych wołacz najpospolitszy najpospolitsza najpospolitsze najpospolitsi najpospolitsze
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~e imię/nazwisko/zjawisko/zwierzę • ~a roślina • ~y chwast/przedmiot • rzeczownik pospolity (apelatyw) • cis pospolity
- (1.2) ~y kłamca/oszust/zdrajca/leniuch • ~e rysy twarzy
- (1.3) ~e słowo/zachowanie • ~y język
- (1.4) ~e dobro
- synonimy:
- (1.1-4) przest. pospólny[2]
- (1.1-2) powszechny, powszedni, zwykły, zwyczajny, normalny
- (1.2) przeciętny, szablonowy, tuzinkowy, banalny, prosty, potoczny, utarty, oklepany, konwencjonalny, płaski
- (1.3) trywialny, prostacki, ordynarny, wulgarny, niewybredny, niewykwintny
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. pospolitacki[2]
- rzecz. pospólstwo, pospolitość, pospolitak[2], pospolitowanie
- czas. pospolicieć, przest. pospolicić[2], pospolitować
- przysł. pospołu, pospolicie, starop. pospolitnie[2], starop. pospolito[2]
- związki frazeologiczne:
- (1.1) pospolite nakrycie[2]
- (1.4) pospolite ruszenie
- etymologia:
- uwagi:
- słownik poprawnej polszczyzny Witolda Doroszewskiego z 1980 r. podaje jedynie stopniowanie z „-szy” i „naj-”, pomijając popularną teraz formę z „bardziej” i „najbardziej”
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) vulgar, common, commonplace; (1.2) trivial
- arabski: (1.1) عام
- bułgarski: (1.1-2) обикновен
- esperanto: (1.2) triviala; (1.3) triviala
- francuski: (1.1-3) vulgaire
- hiszpański: (1.1-2) común, frecuente, (1.2) trivial
- interlingua: (1.2) trivial, (1.1-3) indelicate
- jidysz: (1.1) סקאַרבאָווע (skarbowe)
- łaciński: (1.1-3) vulgaris
- niemiecki: (1.1-2) gewöhnlich
- ormiański: (1.1) հասարակ
- szwedzki: (1.1-2) ordinär
- wilamowski: (1.1-2) gywynłich
- włoski: (1.1-2) ordinario, (1.2) piatto
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło pospolity w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. II, s. 840, Warszawa, PWN, 1982-3, ISBN 83-01-00281-6.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 hasło pospolity w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. IV, s. 753-754, Warszawa 1900–1927.
