pancerz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] pancerz (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze
- (1.2) wojsko metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
odmiana: (1) lp pancerz, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
- (1.1) Niechcący nadepnąłem jakiegoś żuka, ale miał gruby pancerz i uciekł.
- (1.2) Ten czołg ma bardzo gruby pancerz.
składnia:
kolokacje: (1) gruby/cienki pancerz; (1.2) przebić pancerz; pancerz czołgu/okrętu/kabla/...
synonimy: (1.2) osłona
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. pancernik; (1.2) przym. pancerny; rzecz. pancernik, pancerniak, pancerzownica
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1, 1.2) niem. Panzer
uwagi: tłumaczenia:
