mistrz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mistrz (język polski)
wymowa: IPA: /mistʃ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba najlepsza w czymś
- (1.2) najwyższy stopień kształcenia zawodowego; zob. też mistrz w Wikipedii
- (1.3) przełożony w niektórych zakonach rycerskich
- (1.4) zwycięzca zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw
odmiana: lp mistrz, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u!; lm mistrz|owie, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~owie! przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ olimpijski/Polski/Europy/świata; mistrz ceremonii, mistrz gry, mistrz zen, mistrz wszechwag; (1.2) ~ kowalstwa; (1.3) wielki mistrz
synonimy: (1.1) as
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. mistrzyni, mistrzostwo; przym. mistrzowski; przysł. mistrzowsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
