plastik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
plastik (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) pot. tworzywo sztuczne
- (1.2) rodzaj materiału wybuchowego; zob. też plastik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik plastik plastiki dopełniacz plastiku plastików celownik plastikowi plastikom biernik plastik plastiki narzędnik plastikiem plastikami miejscownik plastiku plastikach wołacz plastiku plastiki
- składnia:
- synonimy:
- plastyk
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. plastikowy, plastykowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) plastic
- arabski: (1.1) بلاستيك
- duński: (1.1) plastik n/w (plastic n/w)
- rosyjski: (1.1) пластмасса f; (1.2) пластиковая взрывчатка f
- szwedzki: (1.1) plast w
- źródła:
plastik (język duński)[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki lub wspólny
- (1.1) plastik (tworzywo sztuczne)
- odmiana:
- (1.1) en/et plastik, plastikken/plastikket, plastikker, plastikkerne
- przykłady:
- (1.1) Kofangere bliver lavet af stål, gummi eller plastik. → Zderzaki robi się ze stali, gumy albo plastiku.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Pisownia alternatywna: plastic
- źródła:
plastik (język szwedzki)[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1-2) en plastik, plastiken
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 362, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
