płyta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] płyta (język polski)

wymowa: IPA: /'pwɨta/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o małej grubości

(1.2) płaszczyzna, powierzchnia czegoś

(1.3) plastikowy krążek służący do przechowywania muzyki lub danych

odmiana: (1.1-3) lp liczba pojedyncza płyt|a, ~y, płycie, ~ę, ~ą, płycie, ~o; lm liczba mnoga płyt|y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~płyty przykłady:

(1.1) Połóż tam tę płytę.

(1.1) Skąd weźmiemy płyty chodnikowe?

(1.2) Płytę lotniska trzeba utrzymywać w porządku.

(1.3) Ile kosztowała ta płyta?

składnia:
kolokacje: (1.3) wypalać płytę, nagrywać płytę, odtwarzać płytę, złota płyta
synonimy: (1.2) powierzchnia; (1.3) kompakt, krążek, ~ CD, DVD
antonimy:
wyrazy pokrewne: zdrobn. zdrobniale płytka
związki frazeologiczne: (1.3) czarna płyta
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) board ?; (1.3) disc
• duński: (1.1) plade w rodzaj wspólny
• francuski: (1.3) disque m rodzaj męski
• hawajski: (1.1,3) pā
• hiszpański: (1.3) disco m rodzaj męski
• jidysz: (1.3) דיסק m rodzaj męski (disk)
• niemiecki: (1.1) Platte f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) плита f rodzaj żeński; (1.3) диск m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) skiva w rodzaj wspólny, platt w rodzaj wspólny; (1.3) CD-skiva