płyta

płyta (język polski)

płyty (1.1) cementowe

płyta (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈpwɨta], AS: [pu̯yta]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości

(1.2) płaszczyzna, powierzchnia czegoś

(1.3) plastikowy krążek służący do przechowywania muzyki lub danych

(1.4) element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	płyta	płyty
dopełniacz	płyty	płyt
celownik	płycie	płytom
biernik	płytę	płyty
narzędnik	płytą	płytami
miejscownik	płycie	płytach
wołacz	płyto	płyty

przykłady:

(1.1) Połóż tam tę płytę.

(1.1) Skąd weźmiemy płyty chodnikowe?

(1.2) Płytę lotniska trzeba utrzymywać w porządku.

(1.3) Ile kosztowała ta płyta?

(1.4) Równanie płyty zostało sformułowane przez Zofię Germain.

składnia:

kolokacje:

(1.3) wypalać płytę, nagrywać płytę, odtwarzać płytę, złota płyta

(1.4) płyta żelbetowa, płyta stropowa

synonimy:

(1.2) powierzchnia

(1.3) kompakt, krążek, ~ CD, DVD

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik płytkarz m.-os. rodzaj męskoosobowy, zdrobn. zdrobniale płytka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik płytowy

przysł. przysłówek płytowo

związki frazeologiczne:

(1.3) czarna płyta

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) plate, board; (1.3) disc; (1.4) plate, slab
• baskijski: (1.3) disko
• duński: (1.1) plade w rodzaj wspólny
• francuski: (1.3) disque m rodzaj męski
• hawajski: (1.1,3) pā
• hiszpański: (1.3) disco m rodzaj męski
• jidysz: (1.3) דיסק m rodzaj męski (disk)
• niemiecki: (1.1,4) Platte f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.3)
• rosyjski: (1.1) плита f rodzaj żeński; (1.3) диск m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) skiva w rodzaj wspólny, platt w rodzaj wspólny; (1.3) CD-skiva

źródła: