kreda

kreda (język polski)

kreda (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkrɛda], AS: [kreda] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) białe, kruche narzędzie do pisania po tablicy

(1.2) miękka skała, z której wytwarza się (1.1)

(1.3) geol. geologia jeden z okresów geologicznych; zob. zobacz też kreda (okres) w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Dzieci rysowały kolorową kredą po chodniku.

(1.2) Kredę łatwo skruszyć.

(1.3) Młodsze łańcuchy Gór Skalistych wypiętrzyły się w późniejszym okresie kredy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kolorowa kreda • pisać kredą

(1.3) wczesna / późna kreda • dolna / górna kreda

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1-3) przym. przymiotnik kredowy

związki frazeologiczne:

lata z kredą

etymologia:

(1.1-3) niem. niemiecki Kreide, z łac. łacina creta

uwagi:

(1.3) zobacz też: trias • jura • kreda

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) chalk; (1.3) Cretaceous
• czeski: (1.1-3) křída f rodzaj żeński
• duński: (1.1-3) kridt n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) kreto
• francuski: (1.1-2) craie f rodzaj żeński; (1.3) crétacé m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) tiza f rodzaj żeński; (1.2) creta f rodzaj żeński; (1.3) Cretáceo m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-2) tiza f rodzaj żeński; (1.3) cretáceo m rodzaj męski, cretácico m rodzaj męski
• holenderski: krijt
• islandzki: (1.1-2) krít f rodzaj żeński, (1.3) krítartímabilið n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1-2) チョーク
• koreański: (1.1) 백묵
• niemiecki: (1.1-3) Kreide f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1-2) κιμωλία f rodzaj żeński; (1.3) Κρητιδικό n rodzaj nijaki
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• suahili: chaki
• szwedzki: (1.1-3) krita w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1-3) krajd f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) gesso m rodzaj męski, gessetto m rodzaj męski; (1.2) gesso m rodzaj męski; (1.3) cretaceo m rodzaj męski, cretacico m rodzaj męski

źródła: