służący

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

służący (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[swuˈʒɔ̃nʦ̑ɨ], AS[su̯užõncy], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ą  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzeniem

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: służyć
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nareszcie dojechał na miejsce i znowu upłynęło z dziesięć minut, nim służący powrócił z kasy z biletem[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kamerdyner
antonimy:
(1.1) pan
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
forma żeńska (1.1) służąca
rzecz.  sługa m , służka f , służalec m , służba f , służalstwo n 
czas.  służyć ndk. 
przym.  służalczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. B. Prus: Lalka