egzekucja

egzekucja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɛɡzɛˈkuʦ̑ʲja], AS: [egzekucʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wykonanie wyroku śmierci

(1.2) przymusowe pobieranie pieniędzy lub przedmiotów im równoważnych

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~ w komorze gazowej, na krześle elektrycznym, przez rozstrzelanie; wykonywać ~ę; publiczna ~

(1.2) ~ praw; ~ sądowa, administracyjna, komornicza; bezskuteczna ~; ~ z wynagrodzenia; wszczynać ~ę wobec kogoś

synonimy:

(1.1) stracenie, pot. potocznie rozwałka

(1.2) rewindykacja

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik egzekwować

rzecz. rzeczownik egzekutor m rodzaj męski

przym. przymiotnik egzekucyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• arabski: (1.1) إعدام
• francuski: (1.1-2) exécution f rodzaj żeński

źródła: