personifikacja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
personifikacja (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja], AS: [persõńifʹikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) liter. jęz. rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich; zob. też personifikacja w Wikipedii
- (1.2) postać uosabiająca coś
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik personifikacja personifikacje dopełniacz personifikacji personifikacji / personifikacyj[1] celownik personifikacji personifikacjom biernik personifikację personifikacje narzędnik personifikacją personifikacjami miejscownik personifikacji personifikacjach wołacz personifikacjo personifikacje
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) uosobienie; zobacz też: uwagi
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. persona f, personifikowanie n
- czas. personifikować
- przym. personifikacyjny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- niektóre słowniki utożsamiają personifikację z antropomorfizacją, jednak różnica polega na tym, że antropomorfizacja poprzestaje na przypisaniu czemuś cech ludzkich, natomiast personifikacja polega na przedstawieniu czegoś w postaci człowieka
- por. animalizacja • animizacja
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) personification
- francuski: (1.1) personnification
- gruziński: (1.1) გაპიროვნება
- hiszpański: (1.1) personificación
- islandzki: (1.1) persónugerving f
- niemiecki: (1.1) Personifikation f, Personifizierung f, Verkörperung f
- rosyjski: (1.1) персонификация f
- szwedzki: (1.1) personifikation w, förkroppsligande n
- węgierski: (1.1) megszemélyesítés
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło personifikacja w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ hasło personifikacja w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
