przedostatni

przedostatni (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi], AS: [pšedostatʹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	przedostatni		przedostatnia	przedostatnie	przedostatni	przedostatnie
dopełniacz	przedostatniego		przedostatniej	przedostatniego	przedostatnich
celownik	przedostatniemu		przedostatniej	przedostatniemu	przedostatnim
biernik	przedostatniego	przedostatni	przedostatnią	przedostatnie	przedostatnich	przedostatnie
narzędnik	przedostatnim		przedostatnią	przedostatnim	przedostatnimi
miejscownik	przedostatnim		przedostatniej	przedostatnim	przedostatnich
wołacz	przedostatni		przedostatnia	przedostatnie	przedostatni	przedostatnie
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Pewny siebie mistrz kierownicy przyjechał przedostatni na metę.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) drugi

wyrazy pokrewne:

(1.1) zob. zobacz przed, ostatni

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) przed + ostatni

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) penultimate, bryt. brytyjski angielski last but one, amer. amerykański angielski next to last
• białoruski: (1.1) перадапошні
• czeski: (1.1) předposlední
• duński: (1.1) næstsidst
• esperanto: (1.1) antaŭlasta
• francuski: (1.1) avant-dernier, pénultième
• hiszpański: (1.1) penúltimo
• niemiecki: (1.1) vorletzte, zweitletzte
• nowogrecki: (1.1) προτελευταίος

źródła: