rzeczywistość
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
rzeczywistość (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
- (1.2) realistyczność, świat realny
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rzeczywistość rzeczywistości dopełniacz rzeczywistości rzeczywistości celownik rzeczywistości rzeczywistościom biernik rzeczywistość rzeczywistości narzędnik rzeczywistością rzeczywistościami miejscownik rzeczywistości rzeczywistościach wołacz rzeczywistość rzeczywistości
- przykłady:
- (1.1) W rzeczywistości jesteśmy tylko zwykłymi ludźmi, choć zawsze możemy pomarzyć, że będziemy milionerami.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) szara rzeczywistość
- synonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. rzeczywisty
- przysł. rzeczywiście
- czas. urzeczywistniać
- part. rzeczywiście
- związki frazeologiczne:
- w rzeczywistości • oderwać się od rzeczywistości
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) reality
- arabski: (1.1) واقع ,واقعية, حقيقة
- baskijski: (1.1) errealitate
- chorwacki: (1.1) stvarnost f
- duński: (1.1) virkelighed w
- fiński: (1.1) todellisuus
- francuski: (1.1-2) réalité f
- hebrajski: (1.1) מציאות f (meci'ut)
- hiszpański: (1.1-2) realidad f
- holenderski: (1.1-2) werkelijkheid f
- islandzki: (1.1) raunveruleiki m
- japoński: (1.1) 現実 (げんじつ), 実在 (じつざい)
- koreański: (1.1) 실재
- łaciński: (1.1) realitas
- niemiecki: (1.1) Wirklichkeit f
- norweski (bokmål): virkelighet m/f
- nowogrecki: (1.1-2) πραγματικότητα f
- pruski: (1.1) arwisku f
- rosyjski: (1.1-2) действительность f, реальность f
- szwedzki: (1.1-2) verklighet w, realitet w
- turecki: (1.1) gerçeklik
- włoski: (1.1) realtà
- źródła:
