rzeczywistość
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rzeczywistość (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
- (1.2) realistyczność, świat realny
odmiana: lp rzeczywist|ość, ~ości, ~ości, ~ość, ~ością, ~ości, ~ość; lm ~ości, ~ości, ~ościom, ~ości, ~ościami, ~ościach, ~ości przykłady:
- (1.1) W rzeczywistości jesteśmy tylko zwykłymi ludźmi, choć zawsze możemy pomarzyć, że będziemy milionerami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) fantazja, fikcja, sen, wymysł
wyrazy pokrewne: przym. rzeczywisty
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) reality
- arabski: (1.1) واقع
- chorwacki: (1.1) stvarnost f
- duński: (1.1) virkelighed w
- fiński: (1.1) todellisuus
- francuski: (1.1-2) réalité f
- grecki: (1.1-2) πραγματικότητα f
- hebrajski: (1.1) מציאות f (meci'ut)
- hiszpański: (1.1-2) realidad f
- holenderski: (1.1-2) werkelijkheid f
- islandzki: (1.1) raunveruleiki m
- japoński: (1.1) 現実 (げんじつ), 実在 (じつざい)
- koreański: (1.1) 실재
- łaciński: (1.1) realitas
- niemiecki: (1.1) Wirklichkeit f
- norweski (bokmål): virkelighet m/f
- rosyjski: (1.1-2) действительность f, реальность f
- szwedzki: (1.1-2) verklighet w
- turecki: (1.1) gerçeklik
- włoski: (1.1) realtà
