ogonek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] ogonek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zdrobn. ogon, mały ogon
- (1.2) kształt podobny do zakręconego ogona, zawijas
- (1.3) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą
- (1.4) kolejka (do kasy)
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ogonek ogonki dopełniacz ogonka ogonków celownik ogonkowi ogonkom biernik ogonek ogonki narzędnik ogonkiem ogonkami miejscownik ogonku ogonkach wołacz ogonku ogonki
- przykłady:
- (1.1) Ten piesek ma śmieszny ogonek!
- (1.3) Dwie samogłoski w języku polskim mają ogonki: „ą” oraz „ę”.
- (1.4) Ludzie stojący zimą przed sklepem w ogonku klęli na czym świat stoi.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.3) cedilla
- związki frazeologiczne:
- (1.4) stać w ogonku
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: ogon
- angielski: (1.3) ogonek
- niemiecki: (1.1) Schwänzchen n
- rosyjski: (1.1-2) хвостик m; (1.3) огонэк m; (1.4) очередь f
- źródła:
[edytuj] ogonek (język angielski)
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) ogonek (znak diakrytyczny)
- przykłady:
- (1.1) The letter „o” with ogonek looks like this: „ǫ”. → Litera „o” z ogonkiem wygląda tak: „ǫ”.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) cedilla
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła: