klient

klient (język polski)

wymowa:

IPA: [klʲjɛ̃nt], AS: [klʹi ̯ẽnt], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej

(1.2) inform. informatyka oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	klient	klienci
dopełniacz	klienta	klientów
celownik	klientowi	klientom
biernik	klienta	klientów
narzędnik	klientem	klientami
miejscownik	kliencie	klientach
wołacz	kliencie	klienci

(1.2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	klient	klienty
dopełniacz	klienta	klientów
celownik	klientowi	klientom
biernik	klienta	klienty
narzędnik	klientem	klientami
miejscownik	kliencie	klientach
wołacz	kliencie	klienty

przykłady:

(1.1) W sklepie wisiał szyld: „Nasz klient – nasz pan!”.

(1.2) Klient/serwer to architektura oprogramowania umożliwiająca rozdzielenie pewnych funkcjonalności w celu zwiększenia jego elastyczności i ułatwienia wprowadzania zmian w każdej z części.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) interesant

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik klientka

przym. przymiotnik kliencki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) customer; (1.2) client
• arabski: (1.1) زبون
• czeski: (1.1) zákazník m rodzaj męski; (1.2) klient m rodzaj męski
• duński: (1.1) kunde w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) client m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) cliente m rodzaj męski; (1.2) cliente m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) viðskiptavinur m rodzaj męski, viðskiptamaður m rodzaj męski, kúnni m rodzaj męski; (1.2) biðlari m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Kunde; (1.2) Client m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) πελάτης m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) клиент m rodzaj męski; (1.2) клиент m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) kund w rodzaj wspólny, klient w rodzaj wspólny

źródła:

klient (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) klient

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

klient (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) klient

odmiana:

(1.1) en klient, klienten, klienter, klienterna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: