drukarz

drukarz (język polski)

drukarz (1.1) na znaczku pocztowym

drukarz (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈdrukaʃ], AS: [drukaš], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni; zob. zobacz też drukarz w Wikipedii

(1.2) przest. przestarzałe, przestarzały właściciel oficyny drukarskiej, wydawca

(1.3) zool. zoologia kornik drukarz

(1.4) pot. potocznie o sędzi piłkarskim, który sprzedaje („drukuje”) mecze

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	drukarz	drukarze
dopełniacz	drukarza	drukarzy/drukarzów
celownik	drukarzowi	drukarzom
biernik	drukarza	drukarzy/drukarzów
narzędnik	drukarzem	drukarzami
miejscownik	drukarzu	drukarzach
wołacz	drukarzu	drukarze

przykłady:

(1.4) Ciekawe, ile ten cholerny drukarz wziął za ostatni mecz.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) daw. dawniej, dawny impresor

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik drukować

rzecz. rzeczownik druk m rodzaj męski, drukarnia f rodzaj żeński, drukowanie n rodzaj nijaki, drukarstwo n rodzaj nijaki, drukarka f rodzaj żeński, drukarenka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik drukarski, drukarniany, drukowy

przysł. przysłówek drukiem

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Drucker

uwagi:

(1.4) zobacz też: sędzia kalosz

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) printer
• czeski: (1.1) tiskař m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) דרוקער m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Drucker m rodzaj męski
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) печатник m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) tlačiar
• szwedzki: (1.1) tryckare w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) dröker m rodzaj męski
• włoski: (1.1) tipografo m rodzaj męski

źródła: