drukarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

drukarz (język polski)[edytuj]

drukarz (1.1) na znaczku pocztowym
drukarz (1.3)
wymowa:
IPA[ˈdrukaʃ], AS[drukaš], zjawiska fonetyczne: wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni; zob. też drukarz w Wikipedii
(1.2) przest. właściciel oficyny drukarskiej, wydawca
(1.3) zool. kornik drukarz
(1.4) pot. o sędzi piłkarskim, który sprzedaje („drukuje”) mecze
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.4) Ciekawe, ile ten cholerny drukarz wziął za ostatni mecz.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw. impresor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. drukować
rzecz. druk m, drukarnia f, drukowanie n, drukarstwo n, drukarka f, drukarenka f
przym. drukarski, drukarniany, drukowy
przysł. drukiem
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Drucker[1]
uwagi:
(1.4) zobacz też: sędzia kalosz
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 52, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.