powód

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

powód (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔvut], AS[povut], zjawiska fonetyczne: wygł.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przyczyna (zwykle uzasadniająca podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego)
(1.2) jeźdz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org rzemień lub sznur przymocowany do tręzli, służący do prowadzenia konia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) praw.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych
odmiana:
(1.1-2) lp  powód, powod|u, ~owi, powód, ~em, ~zie, ~zie; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
(2.1) lp  powód, powod|a, ~owi, ~a, ~em, ~zie, ~zie; lm  ~owie, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~owie
przykłady:
(1.1) Lekarz zapewniał, że nie ma powodu do niepokoju.
(1.1) Zagrożenie powodzią jest powodem budowania wałów wzdłuż rzeki.
(1.1) Powodem zawalenia się budynku były wady konstrukcyjne.
(2.1) Ponieważ powód przedstawił zaświadczenie lekarskie, rozprawa została przełożona.
składnia:
(1.1) powód +D.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.orgw przypadku przyczyny wywołującej określone stany emocjonalne: powód do +D.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
kolokacje:
(1.1) mieć powód do czegośpodawać powód zrobienia czegośnie ma powodu do obawrobić coś z powodu strachu/radości/…
(2.1) powód cywilny
synonimy:
(1.1) przyczyna, pobudka
antonimy:
(2.1) pozwany; powódka
wyrazy pokrewne:
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org powodować/spowodować
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org powodowy
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org powództwo
forma żeńska powódka
związki frazeologiczne:
robić coś bez powodu → robić coś bez celu, planu, spontanicznie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: