ciąg
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ciąg (język polski)
wymowa: IPA: [ʨɔŋk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) układ rzeczy położonych jedna za drugą
- (1.2) ciągłość zdarzeń następujących po sobie
- (1.3) techn. przepływ określonego czynnika (wody, gazu, spalin itp.) wywołany różnicą ciśnień
- (1.4) mat. uporządkowany zbiór liczb
odmiana: (1) lp ciąg, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i
przykłady:
- (1.1) W mieście wyburzono całe ciągi zabytkowych budynków.
- (1.2) Dzisiaj usłyszeliśmy dalszy ciąg opowieści.
- (1.3) W silniku rakietowym można kontrolować siłę ciągu poprzez regulację wtrysku paliwa.
- (1.4) Uczeń miał problemy z rozwiązaniem zadania o ciągu geometrycznym.
składnia:
kolokacje: (1.3) ~ silnika (rakietowego, lotniczego itp.); (1.4) ~ arytmetyczny, geometryczny, skończony/nieskończony, liczbowy, rekurencyjny
synonimy: (1.2) przebieg, bieg, tok, rozwój
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. ciągowy
związki frazeologiczne: ciąg dalszy nastąpi, w ciągu (o czasie), w dalszym ciągu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
