tryk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] tryk (język polski)

tryk (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  samiec owcy gotowy do rozpłodu

odmiana: (1.1) lp  tryk, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm  tryk|i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) Żeby założyć hodowlę potrzebujemy jeszcze tryka.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) baran
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  trykać/trykać się
związki frazeologiczne: barum barum tryk
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:

[edytuj] tryk (język duński)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ciśnienie
(1.2) nacisk
(1.3) druk
(1.4) akcent (zdaniowy lub wyrazowy)

odmiana: (1.1) et tryk, trykket, tryk, trykkene przykłady:

(1.1) Der var et meget stort tryk i slangen.W wężu ogrodowym było bardzo duże ciśnienie.
(1.3) Mine digter blev udgivet tryk.Moje wiersze zostały wydane drukiem.
(1.4) Ordet »aske« har tryk første stavelse.W słowieaske” (popiół) akcent pada na pierwszą sylabę.

składnia:
kolokacje: (1.1) blodtryk
synonimy: (1.4) accent, betoning
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  trykke
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: