tryk
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tryk (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp tryk, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm tryk|i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Żeby założyć hodowlę potrzebujemy jeszcze tryka.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) baran
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. trykać/trykać się
związki frazeologiczne: barum barum tryk
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ram, tup
- bośniacki: (1.1) ovan m
- francuski: (1.1) bélier m
- holenderski: (1.1) ram m
- niemiecki: (1.1) Schafbock m, Widder m, Schafsbock m
- portugalski: (1.1) carneiro m
- rosyjski: (1.1) баран m
- serbski: (1.1) ован m
- szwedzki: (1.1) bagge w
- włoski: (1.1) ariete m
[edytuj] tryk (język duński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
odmiana: (1.1) et tryk, trykket, tryk, trykkene przykłady:
- (1.1) Der var et meget stort tryk i slangen. → W wężu ogrodowym było bardzo duże ciśnienie.
- (1.3) Mine digter blev udgivet på tryk. → Moje wiersze zostały wydane drukiem.
- (1.4) Ordet »aske« har tryk på første stavelse. → W słowie „aske” (popiół) akcent pada na pierwszą sylabę.
składnia:
kolokacje: (1.1) blodtryk
synonimy: (1.4) accent, betoning
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. trykke
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
