pamięć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] pamięć (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑], AS: [pãmʹi ̯ė̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • i → j wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.
- (1.2) wspomnienie, przypominanie sobie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik pamięć dopełniacz pamięci celownik pamięci biernik pamięć narzędnik pamięcią miejscownik pamięci wołacz pamięci
- przykłady:
- (1.1) Spotkanie pozostało w mojej pamięci jako miłe wspomnienie.
- (1.1) Uczę się na pamięć z wielką łatwością.
- (1.2) Pamięć minionych wydarzeń jest potrzebna, by dokonać bilansu życiowego.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mieć dobrą pamięć, znać coś na pamięć, uczyć się na pamięć, pamięć komuś szwankuje, recytować z pamięci, mieć coś w pamięci, żyć w czyjejś pamięci, wracać pamięcią do czegoś, czcić pamięć o kimś
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) zapomnienie
- wyrazy pokrewne:
- czas. pamiętać, zapamiętywać, upamiętniać, popamiętać
- rzecz. pamiątka, pamiętnik
- przym. pamiętny, pamięciowy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) memory
- arabski: (1.1) ذكر, ذاكرة
- duński: (1.1) hukommelse w
- francuski: (1.1) mémoire
- hebrajski: (1.1) זיכרון
- hiszpański: (1.1) memoria f; (1.2) recuerdo m
- islandzki: (1.1) minni n, endurminning f
- japoński: (1.1) 記憶 (きおく), (1.2) 思い出
- jidysz: (1.1) זכּרון
- niemiecki: (1.1) Gedächtnis n; (na pamięć) auswendig; (1.2) Erinnerung f
- nowogrecki: (1.1-2) μνήμη f
- perski: (1.1) حافظه, یاد
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) память
- slovio: (1.1) pamiat (памиат)
- wilamowski: (1.1) gydychtnys
- włoski: (1.1) memoria f
- źródła:
