trudno

trudno (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈtrudnɔ], AS: [trudno] wymowa

znaczenia:

przysłówek w związku z bezokolicznikiem

(1.1) z koniecznością włożenia dużego wysiłku, uciążliwie, opornie

(1.2) z dużą dozą niepewności

(1.3) przykro, kłopotliwie

przysłówek

(2.1) odprzym. odprzymiotnikowy trudny

(2.2) zobacz też: trudno o

wykrzyknik

(3.1) wykrzyknik oznaczający akceptację trudności, lub przykrych konsekwencji.

odmiana:

(1-2) trudniej, najtrudniej (3) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Najtrudniej jest się zdecydować, potem już jest z górki.

(1.1) Dzieci trudno upilnować.

(1.2) (Jest mi) trudno powiedzieć, co on właściwie miał na myśli.

(1.3) Być Polakiem tutaj trudno, być Żydem trudno, ale być jednym i drugim w jednym ciele – straszne (Aleksander Rozenfeld, Żydowskie gadanie)

(2.1) Czy można stosować opatrunki lniane na trudno gojące się rany?

(2.2) Trudno o większego zucha, jak był Stefek Burczymucha. (Maria Konopnicka Stefek Burczymucha)

(3.1) Trudno, nie dostanę się na studia w tym roku.

(3.1) Chociaż teraz musi płakać, potem znowu będzie skakać. Trudno! (Julian Tuwim, Skakanka)

składnia:

(1.1-3) ~ (+ C. celownik) + czas. czasownik w bezokoliczniku. Jeśli orzeczeniem jest być, często zdanie przekształcane jest w równoważnik zdania.

(2.1) Zwykle stosowane z imiesłowem lub przymiotnikiem. W innych użyciach rzadkie, wypierane przez synonimy.

kolokacje:

(1.2) ~ powiedzieć

(2.1) ~ gojące się rany

(3.1) ~ się mówi

synonimy:

(1-2) niełatwo, ciężko, z trudnością; z trudem

(3.1) no trudno, no dobra, bywa, zdarza się, trudno i darmo

antonimy:

(1-2) łatwo, bez problemu

(1.1) z górki

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik trud, trudność

czas. czasownik trudzić, trudzić się

przym. przymiotnik trudny

związki frazeologiczne:

trudno i darmo • trudno o

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hard
• niemiecki: (1.1) schwer, schwierig

źródła: