Charakter

Charakter (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [kaˈraktɐ] lm liczba mnoga [karakˈteːrə]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) psych. psychologia charakter

(1.2) charakter (cechy, właściwości)

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza der Charakter, Charakters, ~, ~; lm liczba mnoga Charaktere, Charaktere, Charakteren, Charaktere

przykłady:

(1.1) Sie hat einen starken Charakter. Es ist unmöglich, sie aus der Ruhe zu bringen. → Ma silny charakter. Niemożliwością jest wyprowadzić ją z równowagi.

(1.2) Ihre Ehe hat einen rein formalen Charakter. → Ich małżeństwo ma czysto formalny charakter.

składnia:

kolokacje:

(1.1) einen guten/schlechten/starken/flatterhaften/lauteren/unbeständigen/verworrenen ~ haben → mieć dobry/zły/silny/roztargniony/prosty/zmienny/skomplikowany charakter

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik charakteristisch

czas. czasownik charakterisieren

rzecz. rzeczownik Charakteristikum

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. starogrecki χαρακτήρ → cecha

uwagi:

źródła: