okropny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
okropny (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wywołujący strach, odrzucający
- (1.2) pot. intensywny, olbrzymi (często w negatywnym kontekście)
- (1.3) pot. o czymś złym, brzydkim, mającym negatywne cechy
- odmiana:
- lp okropny m, okropna f, okropne n; lm m.-os. okropni, nm.-os. okropne; stopień wyższy: bardziej ~
- przykłady:
- (1.1) Kiedy żołnierze weszli do wioski, ich oczom ukazał się okropny widok: mnóstwo ciał i całe morze krwi.
- (1.2) Słuchaj, nie wpadnę na imprezę, bo mam okropny ból głowy.
- (1.3) Co za okropny obraz.
- (1.3) Daj mi coś na uspokojenie, ta okropna sąsiadka znów mi podniosła ciśnienie swoim narzekaniem.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) wstrętny, straszny, gw. okropnisty[1], gw. okroperny[1], gw. okropeczny[1], gw. okropiczty[1], gw. okropisty[1]
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. okropnowspaniały[2], gw. okropnisty[1], gw. okroperny[1], gw. okropeczny[1], gw. okropiczty[1], gw. okropisty[1]
- rzecz. okropność, okropieństwo, okropnik, okropnica, przest. okrop[2], gw. okropa[2]
- przysł. okropnie, gw. okropnisto[2], gw. okropecznie[2], gw. okropicznie[2], gw. okropernie[2]
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) terrible, horrible, awful
- duński: (1.1,3) skrækkelig, frygtelig, forfærdelig
- jidysz: (1.1) שרעקלעך (szreklech)
- niemiecki: (1.1) schrecklich; (1.2) ungeheuerlich
- polski język migowy:
(w zapisie )
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 hasło okropny w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. III, s. 753, Warszawa 1900–1927.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. III, s. 752-753, Warszawa 1900–1927.
