kierownica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kierownica (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu; zob. też kierownica samochodu w Wikipedii
- (1.2) element rozjazdu torowego; zob. też kierownica (tor kolejowy) w Wikipedii
- (1.3) mat. pewna szczególna prosta związana z każdą krzywą stożkową
- (1.4) inform. kontroler gier komputerowych w kształcie kierownicy (1.1); zob. też kierownica (kontroler) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kierownica kierownice dopełniacz kierownicy kierownic celownik kierownicy kierownicom biernik kierownicę kierownice narzędnik kierownicą kierownicami miejscownik kierownicy kierownicach wołacz kierownico kierownice
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) stracić panowanie nad kierownicą • blokada kierownicy • wspomaganie kierownicy
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kierowca m, kierowanie n, kierownik m, kierowniczka f
- czas. kierować ndk., pokierować dk., skierować dk.
- przym. kierowniczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob. też kierownica w Wikipedii
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) steering wheel
- arabski: (1.1) عجلة القيادة f, egip. arab. عجلة
- bośniacki: (1.1) volan m
- duński: (1.1) rat n
- francuski: (1.1) volant m; (1.2) contre-rail m
- hiszpański: (1.1) volante m, (u roweru, motocykla) manillar m; (1.2) raíl de retención m; (1.3) directriz f; (1.4) volante m
- niemiecki: (1.1) Steuer n, Lenkrad n
- nowogrecki: (1.1) τιμόνι n; (1.2) αντιτροχιά f
- słowacki: (1.1) volant
- włoski: (1.1) sterzo m
- źródła:
