strzałka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] strzałka (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʃṭʃawka], AS: [šṭšau̯ka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) znak wskazujący kierunek
- (1.2) znak wskazujący wartość parametru
- (1.3) bot. rodzaj roślin z rodziny żabieńcowatych; zob. też strzałka (roślina) w Wikipedii
- (1.4) med., pot. kość strzałkowa; zob. też kość strzałkowa w Wikipedii
- (1.5) przyrząd do gry w lotki
- (1.6) pot. pojedynczy sygnał telefoniczny służący jako umowny znak
- (1.7) pasek białej sierści na czole konia
odmiana: (1.1) lp strzał|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
- (1.1) Strzałki służą do wskazywania kierunku lub relacji.
- (1.6) Puść mi strzałkę jak dojedziesz do domu, żebym wiedziała, że wszystko w porządku.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.5) lotka, rzutka, dart; (1.6) pot. sygnał, głuchy
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. zgrub. strzała; zdrobn. strzałeczka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
