kierownik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kierownik (język polski)

wymowa: IPA: [cɛˈrɔvɲik]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek wydający innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji

odmiana: przykłady:

(1.1) Spóźniłam się do sklepu i kierownik to zobaczył, mam dzisiaj zostać dłużej za ladą.

(1.1) Panie kierowniku, mogę skoczyć po papierosy?

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ sklepu, ~ zmiany, ~ działu sprzedaży/marketingu, ~ pociągu
synonimy: (1.1) szef, dyrektor, przełożony
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik kierowniczka f rodzaj żeński; czas. czasownik kierować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) chief
• białoruski: (1.1) начальнік
• dolnołużycki: (1.1) wjednik m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) director m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) förstöðumaður m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Leiter m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) начальник m rodzaj męski, руководитель m rodzaj męski
• suahili: (1.1) mwenyekiti
• szwedzki: (1.1) föreståndare w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) vezető m rodzaj męski
• włoski: (1.1) capo