kalendarz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kalendarz (język polski)
wymowa: lp IPA: /kaˈlʲɛndaʃ/ posłuchaj; lm /kalʲɛnˈdaʒɛ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1-2) lp kalendarz, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~y, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:
- (1.1) Na ścianie wisiał kalendarz z zeszłego roku.
- (1.2) Obecnie używamy kalendarza gregoriańskiego.
składnia:
kolokacje: ~ gregoriański/juliański/ścienny/polityczny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. kalendarzowy; rzecz. zdrobn. kalendarzyk
związki frazeologiczne: (1.1) kopnąć w kalendarz
etymologia: łac. calendarium
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) calendar
- białoruski: (1.1) каляндар m
- bretoński: (1.1) deiziadur m -ioù
- chorwacki: (1.1-2) kalendar m
- czeski: (1.1) kalendář m
- dolnołużycki: (1.1) kalendaŕ m
- duński: (1.1) kalender
- esperanto: (1.1,2) kalendaro
- fiński: (1.1) kalenteri
- francuski: (1.1) calendrier m
- grecki: (1.1) ημερολόγιο
- hebrajski: (1.1) לוח
- hiszpański: (1.1) calendario m
- holenderski: (1.1) kalender m
- interlingua: (1.1) calendario
- islandzki: (1.1) almanak n
- kataloński: (1.1) calendari m
- niemiecki: (1.1) Kalender m
- norweski (bokmål): (1.1) kalender m
- rosyjski: (1.1-2) календарь m
- rumuński: (1.1) calendar n
- słowacki: (1.1) kalendár m
- turecki: (1.1) takvim
- ukraiński: (1.1) календар m
- węgierski: (1.1) naptár
- wilamowski: (1.1) kalender
- włoski: (1.1) calendario m
