święto
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] święto (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni
odmiana: (1.1) lp święt|o, ~a, ~u, ~o, ~em, święcie, ~o; lm ~a, świąt, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) święto ruchome/święto stałe; obchodzić święto/nie obchodzić święta; święto policjanta/kolejarza/matki/... → dzień poświęcony policjantom/kolejarzom/matkom/... (porównaj: Dzień Policjanta/Kolejarza/Matki/...), Święto Pracy, Święta (Święta Bożego Narodzenia, Święta Wielkiejnocy)
synonimy: (1.1) reg. śl. fajer, fajera
antonimy: (1.1) dzień powszedni, zwykły dzień
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. święta, święty; przym. święty, świąteczny; czas. świętować; rzecz. świątek
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od święcić, poświęcać
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) holiday
- chorwacki: (1.1) blagdan m, praznik m
- dolnołużycki: (1.1) swěźeń
- fiński: (1.1) juhla
- francuski: (1.1) fête f
- grecki: (1.1) γιορτή f
- hiszpański: (1.1) fiesta f
- kaszubski: (1.1) swiãto
- niemiecki: (1.1) Feiertag m
- suahili: (1.1) sherehe
- szwedzki: (1.1) helg w
- wilamowski: (1.1) haltaog
