dług

dług (język polski)

wymowa:

IPA: [dwuk], AS: [du̯uk], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy; zob. zobacz też dług w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dług	długi
dopełniacz	długu	długów
celownik	długowi	długom
biernik	dług	długi
narzędnik	długiem	długami
miejscownik	długu	długach
wołacz	długu	długi

przykłady:

(1.1) Ojciec lekkomyślnie zaciągał długi, które teraz muszą spłacać jego dzieci.

składnia:

(1.1) dług u + D. dopełniacz

kolokacje:

(1.1) popadać w dług/długi • zaciągać / spłacać dług/długi • mieć dług u kogoś

synonimy:

(1.1) zobowiązanie, wierzytelność, należność, niedopłata

antonimy:

(1.1) nadpłata

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik zadłużać ndk. aspekt niedokonany, zadłużyć dk. aspekt dokonany

rzecz. rzeczownik dłużnik m rodzaj męski, dłużniczka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik dłużny

związki frazeologiczne:

dług publiczny

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) loan
• arabski: (1.1) مغرم
• baskijski: (1.1) zor
• hiszpański: (1.1) deuda f rodzaj żeński
• kaszubski: (1.1) dług m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) dlh
• szwedzki: (1.1) skuld w rodzaj wspólny

źródła:

dług (język kaszubski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dług

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: