jidysz

jidysz (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈjidɨʃ], AS: [i ̯idyš]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) język żydów aszkenazyjskich; zob. zobacz też jidysz w Wikipedii

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny lub D. dopełniacz jidyszu

przykłady:

(1.1) Mówił tylko w jidysz.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

żydowski (język, żargon)

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik jidyszysta, jidyszystyka, jidyszyzm, jidyszkejt

przym. przymiotnik jidyszowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

jid. jidysz ייִדיש; źródłosłów dla pol. polski jidyszyzm

uwagi:

zobacz też: Jidysz na Wikisłowniku

tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) jiddisj
• angielski: (1.1) Yiddish
• arabski: (1.1) اليديشية
• białoruski: (1.1) ідыш
• bułgarski: (1.1) идиш
• chiński: (1.1) 意第绪语 (Yìdìxù yǔ)
• chorwacki: (1.1) jidiš m rodzaj męski
• czeski: (1.1) jidiš
• duński: (1.1) jiddisch
• esperanto: (1.1) jida lingvo
• estoński: (1.1) jidiši
• fiński: (1.1) jiddiš
• francuski: (1.1) yiddish m rodzaj męski
• gudźarati: (1.1) યિડ્ડિશ
• hebrajski: (1.1) אידיש (idysz)
• hindi: (1.1) यिड्डिश
• hiszpański: (1.1) yidis m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) yiddish
• irlandzki: (1.1) Giúdais
• islandzki: (1.1) jiddíska
• japoński: (1.1) イディッシュ語
• jidysz: (1.1) ייִדיש m rodzaj męski (jidysz)
• kaszubski: (1.1) jidisz
• kataloński: (1.1) jiddisch
• koreański: (1.1) 이디시어
• kurdyjski: (1.1) yidîşî
• laotański: (1.1) ພາສາຢິດິດ
• litewski: (1.1) Žydų
• łaciński: (1.1) lingua iudaeogermanica
• łotewski: (1.1) Jidišs
• malajalam: (1.1) യിദ്ദിഷ്
• niemiecki: (1.1) Jiddisch n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) γίντις f rodzaj żeński
• perski: (1.1) ییدیش
• portugalski: (1.1) iídiche
• rosyjski: (1.1) идиш
• rumuński: (1.1) idiş
• serbski: (1.1) јидиш
• słowacki: (1.1) jidiš
• szwedzki: (1.1) jiddisch
• tajski: (1.1) ภาษายิดดิช
• turecki: (1.1) Yidiş
• ukraiński: (1.1) їдиш
• walijski: (1.1) Yidish
• węgierski: (1.1) jiddis
• wietnamski: (1.1) tiếng I-đít
• włoski: (1.1) yiddish m rodzaj męski

źródła: