uczyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] uczyć (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) przekazywać komuś wiedzę

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności

odmiana: (1.1) koniugacja VIb; aspekt dokonany nauczyć przykłady:

(1.1) Uczę mojego kolegę nowych przepisów ruchu drogowego.

(2.1) Jak długo uczyłeś się wczoraj?

(2.1) Człowiek uczy się na błędach.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kształcić, nauczać, edukować, szkolić, trenować, tresować
antonimy:
wyrazy pokrewne: ims. imiesłów uczony; rzecz. rzeczownik; przysł. przysłówek uczenie; czas. czasownik nauczać, nauczyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• albański: (1.1) mësoj; (2.1) mësoj, studioj
• angielski: (1.1) teach; (2.1) learn
• aramejski: (2.1) ܥܵܠܦ
• chorwacki: (2.1) učiti
• dolnołużycki: (1.1) wucyś; (2.1) wuknuś
• duński: (1.1) lære, undervise; (2.1) lære
• esperanto: (1.1) instrui; (2.1) lerni
• francuski: (1.1) enseigner, instruire
• górnołużycki: (1.1) wučić
• hebrajski: (2.1) לֵלַמֵד
• hiszpański: (1.1) amaestrar, enseñar; (2.1) aprender
• ido: (2.1) lernar
• interlingua: (1.1) docer, erudir, inseniar, instruer, professar, regentar; (2.1) apprender
• jidysz: (2.1) לערנען זיך (lernen zich)
• niemiecki: (1.1) beibringen, lehren; (2.1) lernen
• norweski (bokmål): (1.1) lære
• rosyjski: (1.1) учить; (2.1) учиться
• slovio: (1.1) poucxit (поучит); (2.1) ucxit (учит)
• suahili: (1.1) fundisha, somesha
• szwedzki: (1.1) lära; (2.1) lära sig, läsa
• włoski: (1.1) insegnare