badać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

badać (język polski)[edytuj]

mężczyzna bada (1.1) próbkę
mężczyzna bada (1.1) owady
lekarz bada (1.2) pacjentkę
technik bada (1.3) paliwo
wymowa:
IPA[ˈbadaʨ̑], AS[badać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
(1.2) sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
(1.3) przyglądać się czemuś lub komuś uważnie
odmiana:
koniugacja I, forma dokonanazbadać, wybadać, przebadać
przykłady:
(1.2) Co powinien zrobić lekarz, który zauważy, że jego kolega niedokładnie bada pacjenta?
(1.3) Badał wzrokiem okolicę, szczególnie przyglądając się jej mieszkańcom.
składnia:
kolokacje:
(1.1) badać próbki / znaleziska / eksponaty / zjawiska / sytuację / …
(1.2) badać chorego
synonimy:
(1.1) analizować, studiować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. badanie n, badacz m, badaczka f
przym. badawczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
czasownik wielokrotny od pol. bóść (pierwotne znaczenie: kłuć, nakłuwać)[1][2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006, ISBN 83-08-03648-1.
  2. hasło badać w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.