badać

badać (język polski)

mężczyzna bada (1.1) próbkę

lekarz bada (1.2) pacjentkę

technik bada (1.3) paliwo

wymowa:

IPA: [ˈbadaʨ̑], AS: [badać] wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)

(1.2) sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

(1.3) przyglądać się czemuś uważnie

odmiana:

koniugacja I, forma dokonana → zbadać, wybadać, przebadać

przykłady:

(1.2) Co powinien zrobić lekarz, który zauważy, że jego kolega niedokładnie bada pacjenta?

(1.3) Badał wzrokiem okolicę, szczególnie przyglądając się jej mieszkańcom.

składnia:

kolokacje:

(1.1) badać próbki / znaleziska / eksponaty / zjawiska / sytuację / …

(1.2) badać chorego

synonimy:

(1.1) analizować, studiować

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik badanie, badacz

przym. przymiotnik badawczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski bóść < czes. czeski bádati < scs. staro-cerkiewno-słowiański probadati^{[potrzebna transliteracja na staro-cerkiewno-słowiański]}, ros. rosyjski probodat^{[potrzebna transliteracja na rosyjski]} (przebijać), serb. serbski badal^{[potrzebna transliteracja na serbski]} (oścień), serb. serbski badala (sonda), serb. serbski badil (łopata), serb. serbski badkawica (lancet)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) study, test; (1.2) examine; (1.3) watch, observe
• arabski: (1.1) بحث ,نظر
• hiszpański: (1.1-3) examinar
• japoński: (1.1) 研究 (けんきゅう) する; (1.2) 診察 (しんさつ) する
• niemiecki: (1.1) forschen, prüfen; (1.2) untersuchen; (1.3) beobachten
• nowogrecki: (1.1-3) εξετάζω
• szwedzki: (1.1) forska, undersöka; (1.2) undersöka; (1.3) sondera
• wilamowski: (1.2) underzichia
• włoski: (1.1) analizzare, studiare; (1.2) visitare

źródła: