badać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

badać (język polski)[edytuj]

mężczyzna bada (1.1) próbkę
mężczyzna bada (1.1) owady
lekarz bada (1.2) pacjentkę
technik bada (1.3) paliwo
wymowa:
IPA[ˈbadaʨ̑], AS[badać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
(1.2) sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
(1.3) przyglądać się czemuś lub komuś uważnie
odmiana:
koniugacja I, forma dokonanazbadać, wybadać, przebadać
przykłady:
(1.2) Co powinien zrobić lekarz, który zauważy, że jego kolega niedokładnie bada pacjenta?
(1.3) Badał wzrokiem okolicę, szczególnie przyglądając się jej mieszkańcom.
składnia:
kolokacje:
(1.1) badać próbki / znaleziska / eksponaty / zjawiska / sytuację / …
(1.2) badać chorego
synonimy:
(1.1) analizować, studiować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  badanie n , badacz m , badaczka f 
przym.  badawczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  bóść < czes.  bádati < scs.  probadati< hbr badak z: Rosnący Słownik Hebrajski [1]

[potrzebna transkrypcja na staro-cerkiewno-słowiański], ros.  probodat[potrzebna transkrypcja na rosyjski] (przebijać), serb.  badal[potrzebna transkrypcja na serbski] (oścień), serb.  badala (sonda), serb.  badil (łopata), serb.  badkawica (lancet)[1]

uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło badać w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.