żydowski

żydowski (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ʒɨˈdɔfsʲci], AS: [žydofsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z Żydami, ich religią, kulturą

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) (język) jidysz

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	żydowski		żydowska	żydowskie	żydowscy	żydowskie
dopełniacz	żydowskiego		żydowskiej	żydowskiego	żydowskich
celownik	żydowskiemu		żydowskiej	żydowskiemu	żydowskim
biernik	żydowskiego	żydowski	żydowską	żydowskie	żydowskich	żydowskie
narzędnik	żydowskim		żydowską	żydowskim	żydowskimi
miejscownik	żydowskim		żydowskiej	żydowskim	żydowskich
wołacz	żydowski		żydowska	żydowskie	żydowscy	żydowskie

przykłady:

(1.1) Na wzgórzu znajduje się cmentarz żydowski.

(2.1) Jednym z języków jaki znała Irena był żydowski.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) jidysz

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik żydostwo n rodzaj nijaki, żyd m rodzaj męski, Żyd m rodzaj męski, żydowskość f rodzaj żeński, żydówka f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. polski żyd

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Jewish; (2.1) Yiddish
• arabski: (1.1) يهودي
• czeski: (1.1) židovský
• esperanto: (1.1) juda
• francuski: (1.1) juif
• hiszpański: (1.1) judío
• interlingua: (1.1) judee
• islandzki: (1.1) gyðinglegur
• jidysz: (1.1, 2.1) ייִדיש (jidysz)
• lombardzki: (1.1) ebràich
• niemiecki: (1.1) jüdisch
• norweski (bokmål): (1.1) jødisk
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• slovio: (1.1) zxidju (жидйу)
• szwedzki: (1.1) judisk
• włoski: (1.1) ebraico, ebreo; (2.1) yiddish m rodzaj męski

źródła: