tłumacz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tłumacz (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba przekładająca teksty z jednego języka na inny; zob. też tłumacz w Wikipedii
- (1.2) osoba wykonująca tłumaczenia ustne.
odmiana: lp tłumacz, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm ~e, ~y, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
składnia:
kolokacje: ~ języka angielskiego; ~ ustny/pisemny; ~ przysięgły
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. tłumaczyć/przetłumaczyć; rzecz. tłumaczka f, tłumaczenie n
związki frazeologiczne:
etymologia: prasł. *tъlmačь
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1) përkthyes m
- angielski: (1.1) translator; (1.2) interpreter
- chorwacki: (1.1) prevoditelj m
- dolnołużycki: (1.1) dolmetšaŕ m
- duński: (1.1) oversætter w; (1.2) tolk w
- francuski: (1.1) interprète m, traducteur m
- górnołużycki: (1.1) tołmačer m, przest. tołmač m
- grecki: (1.1) μεταφραστής m
- hiszpański: (1.1) intérprete m, traductor m
- interlingua: (1.1) interprete; (1.2) traductor
- islandzki: (1.1) þýðandi m; (1.2) túlkur m
- jidysz: (1.1-2) איבערזעצער m (iberzecer)
- niemiecki: (1.1) Übersetzer m, Dolmetscher m
- rosyjski: (1.1) переводчик m
- szwedzki: (1.1) översättare w; (1.2) tolk w
- włoski: (1.1) traduttore m
