opowieść

opowieść (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑], AS: [opovʹi ̯ėść], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opowiadana historia

(1.2) jęz. językoznawstwo utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści

(1.3) przen. przenośnie pejor. pejoratywnie coś co zostało powiedziane

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	opowieść	opowieści
dopełniacz	opowieści	opowieści
celownik	opowieści	opowieściom
biernik	opowieść	opowieści
narzędnik	opowieścią	opowieściami
miejscownik	opowieści	opowieściach
wołacz	opowieści	opowieści

przykłady:

(1.1) Długo snuł swą opowieść, a my siedzieliśmy zasłuchani.

(1.2) "Kamienna wioska" to nostalgiczna opowieść Xiaolu Guo, autorki chińskiego pochodzenia

(1.3) Jakoś nie wierzę w tę opowieść.

składnia:

kolokacje:

(1.1) snuć opowieść

synonimy:

(1.1) bajanie, bajka, baśń, gawęda, historia, klechda, legenda, mit, podanie

(1.2) opowiadanie

(1.3) bajka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik opowiadać, opowiedzieć, powieść

rzecz. rzeczownik opowiedzenie n rodzaj nijaki, opowiastka f rodzaj żeński, powieść f rodzaj żeński

przym. przymiotnik opowieściowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) story, tale; (1.2) story, tale; (1.3) talk
• arabski: (1.1) قصة f rodzaj żeński, حكاية f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) cuento f rodzaj żeński, historia f rodzaj żeński; (1.2) relato m rodzaj męski, narración f rodzaj żeński; (1.3) cuento m rodzaj męski
• niemiecki: (1.2) Erzählung f rodzaj żeński

źródła: