wdzięczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wdzięczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑], AS[vʹʒ́ṇčność], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa
(1.2) zob.: wdzięk
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) wdzięczność za przysługę
synonimy:
(1.2) czar, gracja, powab, urok; książk. charme
antonimy:
(1.1) niewdzięczność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. wdzięczny
przysł. wdzięcznie
rzecz. wdzięk mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: