wiosna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wiosna (język polski)


wymowa: IPA: [ˈvʲɔsna] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pora roku, następuje po zimie, poprzedza lato
(1.2) pot.  wiek człowieka w latach

odmiana: (1.1) lp  wiosn|a, ~y, wiośnie, ~ę, ~ą, wiośnie, ~o; lm  ~y, wiosen, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Wiosną natura budzi się do życia.
(1.2) W tym roku skończył dwadzieścia wiosen (= lat).

składnia:
kolokacje: wiosną = podczas wiosny, na wiosnę[1], z wiosną
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  wiosenny; przysł.  wiosennie; rzecz.  wiosenka, przedwiośnie, przedwiosenny
związki frazeologiczne: wiosna życia, wesoły jak szczypiorek na wiosnę
etymologia:
uwagi: zobacz też: przedwiośnie ~ wiosna ~ lato ~ jesień ~ przedzimie ~ zima tłumaczenia:

źródła:

  1. latem, czyli w lecie w: Poradnia językowa PWN.