wiosna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Wiosnawiosną

wiosna (język polski)[edytuj]

wiosna (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈvʲjɔsna], AS[vʹi ̯osna], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato
(1.2) przest. , książk. , żart.  rok życia (przy podawaniu wieku młodego człowieka)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Co wiosną można robić w ogrodzie?
(1.1) Wiosną natura budzi się do życia.
(1.2) W tym roku Jadwinia skończyła dwadzieścia wiosen.
składnia:
(1.1) N.  wiosną = podczas wiosny, na wiosnę, z wiosną[1]
kolokacje:
(1.1) wiosna nadchodzi / trwa / przemija
synonimy:
(1.1) zdrobn.  wiosenka
(1.2) rok
antonimy:
(1.1) jesień
hiperonimy:
(1.1) pora roku
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) kwiecień, maj, marzec, przednówek
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przedwiośnie n , pierwiosnek m , Wiosna f , wiosennisko n 
zdrobn.  wiosenka f 
przym.  wiosenny, przedwiosenny
przysł.  wiosennie, wiosną, wiosenno
związki frazeologiczne:
jak drozdy śpiewają na wierzchołkach drzew, wiosna wnet; a jak między gałęziami, to jeszcze hetjedna jaskółka nie czyni wiosnyjedna jaskółka wiosny nie czynipoet.  podmuchy wiosnywesoły jak szczypiorek na wiosnępodn.  wiosna życia
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: przedwiośnielatobabie latojesieńprzedzimiezima
zob.  też wiosna w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. latem, czyli w lecie w: Poradnia Językowa PWN.