Niemiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: nie miećniemieć

Niemiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑], ASmʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek narodowości niemieckiej
(1.2) obywatel Niemiec
(1.3) pot. mieszkaniec Niemiec

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. od: Niemcy
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Nelli pochodzi od Niemców nadwołżańskich.
(1.2) Mój szwagier jest Niemcem.
(1.3) Jej mąż mieszkał w Niemczech, ale nie był Niemcem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) żart. Germaniec m; pogard. adolf, szkop, szwab, fryc, helmut, Niemiaszek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Europejczyk
hiponimy:
(1.1) berlińczyk, drezdeńczyk, enerdowiec; Bawarczyk, Meklemburczyk, Niemiec nadwołżański, Niemiec sudecki, Prusak, Sas, Westfalczyk
(1.2) berlińczyk, drezdeńczyk, enerdowiec; Bawarczyk, Meklemburczyk, Sas, Westfalczyk
holonimy:
(1.3) Niemcy
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niemiecki mrz, Niemcy nm.-os., niemieckość f, niemczenie n, zniemczenie n, zniemczanie n
zdrobn. Niemiaszek m
forma żeńska Niemka f
czas. niemczyć ndk., niemczeć ndk., zniemczeć dk., zniemczyć dk., zniemczać ndk.
przym. niemiecki, sudeckoniemiecki
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) „ten, kto nie mówi” (por. czes. Němec); por.niemy”, a także etymologię słów „Słowianin” i „barbarzyńca
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: