Niemiec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Niemiec (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- (1.1) mieszkaniec Niemiec (zob.)
odmiana: (1.1) lp Niem|iec, ~ca, ~cowi, ~ca, ~cem, ~cu, ~cu; lm ~cy, ~ców, ~com, ~ców, ~cami, ~cach, ~cy
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) pogard. szkop, pogard. szwab, pogard. fryc
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska Niemka, rzecz. Niemcy (zob.); przym. niemiecki
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) "ten, kto nie mówi" (por. czes. Němec); por. "niemy", a także etymologię słowa "barbarzyńca"
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) German m
- czeski: (1.1) Němec
- duński: (1.1) tysker w
- francuski: (1.1) Allemand
- grecki: (1.1) Γερμανός
- hiszpański: (1.1) alemán m
- holenderski: (1.1) Duitser m
- interlingua: (1.1) germano
- islandzki: (1.1) Þjóðverji m
- litewski: (1.1) vokietis
- niemiecki: (1.1) Deutscher m
- norweski (bokmål): (1.1) tysker m
- portugalski: (1.1) alemão m
- rosyjski: (1.1) немец m
- slovio: (1.1) Germanic (Германиц)
- szwedzki: (1.1) tysk w
- turecki: (1.1) Alman
- włoski: (1.1) tedesco m
