katastrofa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] katastrofa (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

(1.2) wyjątkowe nieszczęście

odmiana: przykłady:

(1.1) W katastrofie Titanica zginęło półtora tysiąca ludzi.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kataklizm, klęska; (1.2) tragedia
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik katastrofalny, katastroficzny; rzecz. rzeczownik katastrofizm
związki frazeologiczne:
etymologia: gr. Greka καταστροφή (katastrophḗ) → przewrót
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) catastrophe
• esperanto: katastrofo
• francuski: (1.1) catastrophe f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) καταστροφή f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) catástrofe f rodzaj żeński
• niemiecki: Katastrophie f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1-2) катастрофа f rodzaj żeński
• włoski: catastrofe f rodzaj żeński, disastro m rodzaj męski

[edytuj] katastrofa (język czeski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) katastrofa

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: