ziemniak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ziemniak (język polski)[edytuj]

ziemniaki (1.1)
ziemniak (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʑɛ̃mʲɲak], ASmʹńak], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot.  Solanum tuberosum L.[1], roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach; zob.  też ziemniak w Wikipedii
(1.2) kulin.  warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Na kilku hektarach pola rosną ziemniaki.
(1.2) Kup ziemniaki do zupy.
składnia:
kolokacje:
(1.2) obierać ziemniaki
synonimy:
(1.1) psianka ziemniak, kartofel
(1.2) kartofel, reg. pozn.  pyra; reg. białost.  bulwa; gw. lwow.  bulba, barabola
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ziemia f , ziemniaczanka f , Ziemianka f , ziemianka f 
zdrobn.  ziemniaczek m 
przym.  ziemniaczany, ziemny
związki frazeologiczne:
etymologia:
starop.  jabłko ziemne < kalka z niem.  Erdepfel[2]
uwagi:
zob.  też ziemniak w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Solanum tuberosum w katalogu gatunków
  2. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 800.