ląd

ląd (język polski)

ląd (1.1)

wymowa:

IPA: [lɔ̃nt], AS: [lõnt], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów; zob. zobacz też ląd w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	ląd	lądy
dopełniacz	lądu	lądów
celownik	lądowi	lądom
biernik	ląd	lądy
narzędnik	lądem	lądami
miejscownik	lądzie	lądach
wołacz	lądzie	lądy

przykłady:

(1.1) Statek podróżników przybił do jeszcze nieznanego lądu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) stały / nieznany ląd

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik lądowanie n rodzaj nijaki, Lądek-Zdrój m rodzaj męski

czas. czasownik lądować, wylądować

przym. przymiotnik lądowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) land
• arabski: (1.1) بر, يابسة
• francuski: (1.1) terre f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) tierra f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) land n rodzaj nijaki
• łaciński: (1.1) terra f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Land n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) ξηρά f rodzaj żeński, στεριά f rodzaj żeński, γη f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) երկիր
• rosyjski: (1.1) су́ша f rodzaj żeński, земля́ f rodzaj żeński, матери́к m rodzaj męski

źródła: