podłoga
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] podłoga (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże
- (1.2) mat. popularna nazwa funkcji matematycznej, przyporządkowującej liczbie rzeczywistej x największą liczbę całkowitą nie większą od x; zob. też część całkowita w Wikipedii
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik podłoga podłogi dopełniacz podłogi podłóg celownik podłodze podłogom biernik podłogę podłogi narzędnik podłogą podłogami miejscownik podłodze podłogach wołacz podłogo podłogi
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) myć/czyścić/szorować/pastować/zamiatać podłogę, rzucać o podłogę, odbić się od podłogi, zbierać z podłogi, leżeć na podłodze, ~ z terakoty/drewna/desek/paneli
- wyrazy pokrewne:
- przym. podłogowy
- rzecz. podłogówka f
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) floor
- arabski: (1.1) أرضية
- chorwacki: (1.1) pod m
- duński: (1.1) gulv n
- esperanto: (1.1) planko
- francuski: (1.1) plancher m
- hawajski: (1.1) papa
- hiszpański: (1.1) suelo m, piso m
- islandzki: (1.1) gólf n
- jidysz: (1.1) פּאָדלאָגע f (podloge)
- niemiecki: (1.1) Diele m
- norweski (bokmål): (1.1) gulv n
- nowogrecki: (1.1) δάπεδο n, πάτωμα n
- rosyjski: (1.1) пол f
- szwedzki: (1.1) golv n
- ukraiński: (1.1) підлога f
- węgierski: (1.1) padló
- źródła:
