podłoga

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] podłoga (język polski)

podłoga (1.1)


wymowa: IPA: [pɔdˈwɔga] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże
(1.2) mat.  popularna nazwa funkcji matematycznej, przyporządkowującej liczbie rzeczywistej x największą liczbę całkowitą nie większą od x; zob. też hasło część całkowita w Wikipedii

odmiana: lp  podł|oga, ~ogi, ~odze, ~ogę, ~ogą, ~odze, ~ogo; lm  ~ogi, ~óg, ~ogom, ~ogi, ~ogami, ~ogach, ~ogi;
przykłady:

(1.1) Kelnerka upuściła na podłogę tacę z przystawkami.

składnia:
kolokacje: (1.1) myć/czyścić/szorować/pastować/zamiatać pogłogę, rzucać o podłogę, odbić się od podłogi, zbierać z podłogi, leżeć na podłodze, ~ z terakoty/drewna/desek/paneli
synonimy: (1.1) posadzka, klepisko
antonimy: (1.1) sufit, powała
wyrazy pokrewne: przym.  podłogowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/pod%C5%82oga”
W innych językach