podłoga
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] podłoga (język polski)
wymowa: IPA: [pɔdˈwɔga] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże
- (1.2) mat. popularna nazwa funkcji matematycznej, przyporządkowującej liczbie rzeczywistej x największą liczbę całkowitą nie większą od x; zob. też hasło część całkowita w Wikipedii
odmiana: lp podł|oga, ~ogi, ~odze, ~ogę, ~ogą, ~odze, ~ogo; lm ~ogi, ~óg, ~ogom, ~ogi, ~ogami, ~ogach, ~ogi;
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) myć/czyścić/szorować/pastować/zamiatać pogłogę, rzucać o podłogę, odbić się od podłogi, zbierać z podłogi, leżeć na podłodze, ~ z terakoty/drewna/desek/paneli
synonimy: (1.1) posadzka, klepisko
antonimy: (1.1) sufit, powała
wyrazy pokrewne: przym. podłogowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) floor
- chorwacki: (1.1) pod m
- duński: (1.1) gulv n
- esperanto: (1.1) planko
- francuski: (1.1) plancher m
- hiszpański: (1.1) suelo m, piso m
- islandzki: (1.1) gólf n
- jidysz: (1.1) פּאָדלאָגע f (podloge)
- niemiecki: (1.1) Diele m
- norweski (bokmål): (1.1) gulv n
- rosyjski: (1.1) пол f
- ukraiński: (1.1) підлога f
- węgierski: (1.1) padló

