Boden

Boden (język niemiecki)

wymowa:

wymowa austriacka

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) grunt, ziemia, podłoże

(1.2) gleba

(1.3) dno (stawu, naczynia)

(1.4) spód (pojemnika)

(1.5) pot. potocznie podłoga

(1.6) pot. potocznie strych

(1.7) pszcz. pszczelarstwo dennica

odmiana:

przykłady:

(1.2) Gurken benötigen einen fruchtbaren Boden. → Ogórki potrzebują żyznej ziemi.

(1.5) Die Vase fiel auf den Boden und zerbrach in hundert Teile. → Wazon spadł na podłogę i rozbił się na sto kawałków.

(1.6) Ich habe die alten Schallplatten auf dem Boden verstaut. → Stare płyty upchnęłam na strychu.

(1.7) Der Boden der Beute hat ein sehr großes Lüftungsgitter. → Dennica tego ula ma bardzo dużą siatkę wentylacyjną.

składnia:

kolokacje:

schwankender/unsicherer ~ → niepewny grunt • fester ~ → pewny grunt • zu ~ fallen → upaść na ziemię • zu ~ gehen → upaść, (boks.) pójść na deski

synonimy:

(1.1-2) Erde f rodzaj żeński

(1.5) Fußboden m rodzaj męski

(1.6) Dachboden m rodzaj męski, Speicher m rodzaj męski

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik bodenlos, bodenständig

związki frazeologiczne:

auf dem ~ bleiben → nie przesadzać • auf dem ~ der Tatsachen bleiben → trzymać się faktów • auf fruchtbaren ~ fallen → trafić na podatny grunt • an ~ gewinnen/verlieren → zyskać/tracić poparcie • aus dem ~ stampfen → zbudować w szybkim tempie z niczego • (völlig/total) am ~ (zerstört) sein → być (kompletnie/totalnie) załamanym • zu ~ strecken → rozłożyć na łopatki • ein Fass ohne ~ → beczka bez dna

etymologia:

uwagi:

źródła: