конец
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
конец (język bułgarski) [edytuj]
- transliteracja:
- konec
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) nitka
- przykłady:
- (1.1) Мащехата ме изпрати да купя игла и конец, ще ми шие риза. → Macocha mnie wysłała, żebym kupił igłę i nitkę, uszyje mi koszulę.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
конец (język rosyjski) [edytuj]
- transliteracja:
- konec
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1) lp коне́ц, конц|а́, ~у́, коне́ц, ~о́м, о ~е́
- (1.1-2) lm ~ы́, ~о́в, ~а́м, ~ы́, ~а́ми, о ~а́х
- przykłady:
- (1.1) Нача́лом её конца́ стал день 18 а́вгуста 1992 го́да, когда́ компа́ния была́ объя́влена банкро́том. → Początkiem jej końca stał się dzień 18 sierpnia 1992 roku, gdy ogłoszono upadłość spółki.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. в конце концов
- związki frazeologiczne:
- сводить концы с концами → wiązać koniec z końcem; концы в воду → bez śladu, nic nie wiadomo, wszystko szyte kryte, szukaj winowajcy
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
