trudny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] trudny (język polski)
wymowa: IPA: [ˈtrudnɨ]
znaczenia:
przymiotnik
odmiana: (1.1-2) lp trudn|y, ~a, ~e; lm ~i; st. wyższy trudniejszy; st. najwyższy najtrudniejszy przykłady:
- (1.1) Wykonanie trudnego manewru wymaga sporego doświadczenia.
- (1.1) To będzie trudna sprawa do załatwienia...
- (1.2) Fizyka dla niektórych jest trudna do zrozumienia.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) skomplikowany, wymagający, niełatwy, mozolny, męczący, ciężki, żmudny; (1.2) niejasny, skomplikowany, zagmatwany, zawiły
antonimy: (1.1-2) łatwy
wyrazy pokrewne: przysł. trudno; rzecz. trud, trudność, utrudnienie; czas. utrudniać (utrudnić)
związki frazeologiczne: dla chcącego nic trudnego trudny charakter
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) difficult
- duński: (1.1-2) svær, hård
- fiński: (1.1) hankala, ankea
- francuski: (1.1-2) difficile
- grecki: (1.1-2) δύσκολος
- hiszpański: (1.1-2) difícil
- interlingua: (1.1) ardue, difficile; (1.2) intricate
- islandzki: (1.1-2) erfiður
- jidysz: (1.1) שווער
- kaszubski: drãdżi
- niemiecki: (1.1) schwer, schwierig, mühsam
- norweski (bokmål): (1.1) vanskelig
- rosyjski: (1.1-2) сложный, трудный, непростой
- slovio: (1.1-2) slozxju (сложйу)
- słowacki: (1.1-2) ťažký
- szwedzki: (1.1-2) svår
- włoski: (1.1-2) difficile
