budowa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] budowa (język polski)
wymowa: IPA: [buˈdɔva] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu
- (1.2) pot. miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy
- (1.3) odbudowa, rozbudowa i nadbudowa obiektu budowlanego
- (1.4) wzajemne powiązania i rozmieszczenie części składowych pełnej całości, struktura, kształt, proporcje przedmiotu, ciała, anatomia
- (1.5) tworzenie relacji psychicznych, emocjonalnych, uczuć
odmiana: (1.1) lp budow|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o
przykłady:
- (1.1) Czy ta budowa kiedyś się skończy? Nie, na tej budowie nikt się nie spieszy.
- (1.2) Ale na tej budowie mają bałagan.
- (1.3) Budowa tego stadionu zajęła im pięć lat.
- (1.4) Anatomia człowieka opisuje budowę ludzkiego ciała.
- (1.5) Oni nie mogą być razem, budowa wzajemnych relacji między nimi to kompletne fiasko.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) building; (1.1) framework; (1.3) structure
- duński: (1.1) byggeri n, bygning w; (1.2) byggeplads; (1.4) opbygning w, struktur w
- hiszpański: (1.1-3) construcción f, obra f; (1.4) constitución f, complexión f
- islandzki: (1.1-2) bygging f, nýbygging; (1.4) gerð f, bygging f
- niemiecki: (1.1) Bau m, (1.2) Baustelle f
- rosyjski: (1.1) стройка f; (1.2) строительная площадка f, стройка f; (1.4) строение n

