budowa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] budowa (język polski)


wymowa: IPA: [buˈdɔva] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu
(1.2) pot.  miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy
(1.3) odbudowa, rozbudowa i nadbudowa obiektu budowlanego
(1.4) wzajemne powiązania i rozmieszczenie części składowych pełnej całości, struktura, kształt, proporcje przedmiotu, ciała, anatomia
(1.5) tworzenie relacji psychicznych, emocjonalnych, uczuć

odmiana: (1.1) lp  budow|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o
przykłady:

(1.1) Czy ta budowa kiedyś się skończy? Nie, na tej budowie nikt się nie spieszy.
(1.2) Ale na tej budowie mają bałagan.
(1.3) Budowa tego stadionu zajęła im pięć lat.
(1.4) Anatomia człowieka opisuje budowę ludzkiego ciała.
(1.5) Oni nie mogą być razem, budowa wzajemnych relacji między nimi to kompletne fiasko.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach