smutny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: smutný
[edytuj] smutny (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
odmiana: smutna f, smutne n przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: ~a mina
synonimy: (1.1) melancholijny, zmartwiony, ponury, przygnębiony, posępny, żałobny, strapiony
antonimy: (1.1) radosny, wesoły
wyrazy pokrewne: rzecz. smutek; czas. smucić się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sad, rueful
- arabski: (1.1) حزين (hazin)
- bułgarski: (1.1) тъжен
- dolnołużycki: (1.1) tužny
- fiński: (1.1) haikea, ankea, surullinen
- francuski: (1.1) triste, maussade
- grecki: (1.1) θλιβερός, λυπητερός, θλιμμένος
- hiszpański: (1.1) triste, afligido
- interlingua: (1.1) desolate, elegiac, luctuose, lugubre
- islandzki: (1.1) hryggur
- norweski (bokmål): (1.1) trist
- rosyjski: (1.1) грустный
- slovio: (1.1) smutju (смутйу), zxalju (жалйу)
- włoski: (1.1) triste