smutny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] smutny (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik smutny smutna smutne smutni smutne dopełniacz smutnego smutnej smutnego smutnych celownik smutnemu smutnej smutnemu smutnym biernik smutnego smutny smutną smutne smutnych smutne narzędnik smutnym smutną smutnym smutnymi miejscownik smutnym smutnej smutnym smutnych wołacz smutny smutna smutne smutni smutne
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) melancholijny, zmartwiony, ponury, przygnębiony, posępny, żałobny, strapiony
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. smutek m
- czas. smucić się
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sad, rueful
- arabski: (1.1) حزين (hazin), محزن, أسيان, جزع, algier. arab. زاوالي
- bułgarski: (1.1) тъжен
- dolnołużycki: (1.1) tužny
- fiński: (1.1) haikea, ankea, surullinen
- francuski: (1.1) triste, maussade
- hiszpański: (1.1) triste, afligido
- interlingua: (1.1) desolate, elegiac, luctuose, lugubre
- islandzki: (1.1) hryggur
- łaciński: (1.1) ater, atratus, niger
- norweski (bokmål): (1.1) trist
- nowogrecki: (1.1) θλιβερός, λυπητερός, θλιμμένος
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) грустный
- slovio: (1.1) smutju (смутйу), zxalju (жалйу)
- słowacki: (1.1) smutný
- szwedzki: (1.1) ledsen, sorglig, sorgsen
- turecki: (1.1) üzgün
- włoski: (1.1) triste
- źródła:
