beznadziejny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] beznadziejny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ], AS: [beznaʒ́ėi ̯ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• akc. pob. wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik beznadziejny beznadziejna beznadziejne beznadziejni beznadziejne dopełniacz beznadziejnego beznadziejnej beznadziejnego beznadziejnych celownik beznadziejnemu beznadziejnej beznadziejnemu beznadziejnym biernik beznadziejnego beznadziejny beznadziejną beznadziejne beznadziejnych beznadziejne narzędnik beznadziejnym beznadziejną beznadziejnym beznadziejnymi miejscownik beznadziejnym beznadziejnej beznadziejnym beznadziejnych wołacz beznadziejny beznadziejna beznadziejne beznadziejni beznadziejne
- przykłady:
- (1.1) Jego sytuacja finansowa jest beznadziejna, zadłużenie wielokrotnie przekroczyło dochody.
- (1.2) Ten tekst jest beznadziejny, nie nadaje się do opublikowania.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. beznadzieja f, beznadziejność f, nadzieja f
- przysł. beznadziejnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hopeless; (1.2) hopeless
- arabski: (1.1) يائس
- polski język migowy:
(w zapisie )
- szwedzki: (1.1) hopplös
- źródła:
