sytuacja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] sytuacja (język polski)
- wymowa:
- sytuacja, IPA: [ˌsɨtuˈwaʦ̑ʲja], AS: [sytuu̯acʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• epenteza ł • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje
- (1.2) lokalizacja, położenie czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sytuacja sytuacje dopełniacz sytuacji sytuacji celownik sytuacji sytuacjom biernik sytuację sytuacje narzędnik sytuacją sytuacjami miejscownik sytuacji sytuacjach wołacz sytuacjo sytuacje
- przykłady:
- (1.1) Jedynym wyjściem z owej nieprzyjemnej sytuacji był rozwód i przeprowadzka do innego miasta.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) okoliczności, warunki, położenie
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. sytuacyjny
- czas. sytuować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) situation
- arabski: (1.1) حالة f, حال, ظرف ,وضع
- czeski: (1.1) situace f
- dolnołużycki: (1.1) situacija f
- duński: (1.1) situation w
- francuski: (1.1) situation f
- górnołużycki: (1.1) situacija f
- hiszpański: (1.1) situación f
- japoński: (1.1) 場合
- jidysz: (1.1) סיטואַציע f (situacje)
- niemiecki: (1.1) Situation f
- nowogrecki: (1.1) κατάσταση f
- portugalski: (1.1) situação
- rosyjski: (1.1) ситуация f, случай m, положение n
- staroegipski: (1.1)
(ʿ) - szwedzki: (1.1) situation w, belägenhet w
- włoski: (1.1) situazione f
- źródła:
