ponury

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] ponury (język polski)


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) pełen smutku, przygnębienia; taki, który wywołuje smutek, daje przykre wrażenie

odmiana: (1.1) lp ponury m, ponura f, ponure n; lm ponurzy mosob., ponure nmosob.
przykłady:

(1.1) Dzisiejsza pogoda jest wyjątkowo ponura.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~y jak noc, borowik ponury
synonimy: (1.1) smętny, posępny
antonimy: (1.1) pogodny
wyrazy pokrewne: rzecz. ponurak, ponuractwo, ponurość; przysł. ponuro
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: