ponury
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ponury (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik ponury ponura ponure ponurzy ponure dopełniacz ponurego ponurej ponurego ponurych celownik ponuremu ponurej ponuremu ponurym biernik ponurego ponury ponurą ponure ponurych ponure narzędnik ponurym ponurą ponurym ponurymi miejscownik ponurym ponurej ponurym ponurych wołacz ponury ponura ponure ponurzy ponure
- przykłady:
- (1.1) Dzisiejsza pogoda jest wyjątkowo ponura.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~y jak noc, borowik ponury
- antonimy:
- (1.1) pogodny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gloomy, mournful
- arabski: (1.1) مشؤوم, أسيان
- duński: (1.1) dyster
- łaciński: (1.1) ater, atrox, furvus, niger, nigrans
- rosyjski: (1.1) пасмурный
- źródła:
